در حال بارگذاری ...
  • پیام دهکردی در گفت گو با ایسنا مطرح کرد

    این تریبون برای تئاتری‌هاست / دلیلی برای حذف نیست

    پیام دهکردی معتقد است: در حال حاضر جشنواره‌ی تئاتر فجر جدی‌ترین و تنهاترین تریبون تئاتری‌هاست و به نظرم نباید من تئاتری خودم این تریبون را از خودم دریغ کنم و دچار یک خود حذفی از تریبونی که از آن من است، شوم. این تریبون از آن تئاتری‌هاست و دلیلی بر حذف آن وجود ندارد.

    به گزارش روابط عمومی سی و هفتمین جشنواره‌ی بین المللی تئاتر فجر؛ این کارگردان که با تئاتر «مرگ و پنگوئن» در بخش تئاتر بین‌الملل جشنواره تئاتر فجر حضور دارد در گفت‌وگو با ایسنا، درباره جشنواره امسال گفت: یک واقعیت کلی وجود دارد و آن هم این است که به طور عام شرایط حاکم بر فرهنگ ما و به طور خاص‌تر شرایط حاکم بر تئاتر شرایط نگران کننده و وخیمی است اما این واقعیت به معنای آن نیست که تلاش نکنیم و پر از یاس و ناامیدی دست از کار بکشیم، در همین شرایط دشوار و نگران کننده باید تلاش کرد.

    او ادامه داد: مصداق صحبت‌های من، تلاش مسئولان و افرادی است که در حوزه اجرایی جشنواره مدیریت و سیاست‌گذاری می‌کنند. به نظر من همین موضوع باعث شده که جشنواره تا این مرحله چه از لحاظ رخ و صورت و چه از لحاظ سیرت متفاوت با ادوار گذشته باشد. در جشنواره امسال یک نگاه زیبایی‌شناسانه‌  و هنرمندانه درصورت جشنواره داریم که اتفاق خیلی ارزشمندی است.

    دهکردی با بیان اینکه "نگاهی که در حال حاضر به بخش گرافیک جشنواره شده در خور تقدیر و تشویق است" افزود: همچنین در جشنواره امسال در بحث‌های خلاقه و سلایق تخصصی به سمت حرکت‌ها و جنبش‌های خوبی قدم برداشته‌اند. به طور کلی فکر می‌کنم این جشنواره تلاش‌های خوبی می‌کند و امیدوارم بتواند در برگزاری نیز همچنان موفق باشد.

    او گفت که نباید فراموش کنیم این دوره از جشنواره بیشتر از هر دوره از جشنواره‌های گذشته دچار مضیقه‌ها و موانع بسیار سخت و صعب مالی است.

    کارگردان «مرگ و پنگوئن» با اشاره با اینکه "برای اجرای دوباره این تئاتر آماده هستیم، چرا که زمان زیادی از اجرای عمومی ما نگذشته و بچه‌ها نیز آمادگی خوبی دارند" ادامه داد: ما اجراهای عموم بسیار خوبی را پشت سر گذاشتیم. در حال حاضر نیز مشغول تمرین‌ها و آماده سازی مجدد کار هستیم. در این فرصتی که فراهم شده است من در تلاشم تغییراتی را در این دوره داشته باشیم تا نگاه‌ها تازه‌تر شود و کمی اشکالات را برطرف کنیم و خدا رو شکر مشکلی نداریم.

    این کارگردان و بازیگر تئاتر با بیان اینکه "دعوت بخشی از گروه‌ها و آثار خارجی از کشورهای دیگر برای شرکت در جشنواره امسال متضمن پرداخت هزینه‌های سنگینی است" ادامه داد: من اطلاعات کافی از شرکت‌کنندگان خارجی در این بخش ندارم اما با توجه به شرایط اقتصادی هولناکی که می‌گذرانیم،  گمان می‌کنم که دست بسیاری از مسئولین کشور برای دعوت از آثار مختلف و متعدد، بزرگ و تاثیرگذار بسته است. اما با روحیه‌ای که از این دوستان می‌شناسم، می‌دانم تلاش خود را می‌کنند این اتفاق به هر شکل و با بهترین کیفیت بیفتد. حتی اگر این اتفاق هم نیفتد بسیاری از آثاری که در بخش بین‌الملل هستند، آثار درخوری‌اند و حتماً رقابت، رقابت خوبی می‌تواند باشد.

    او با بیان اینکه "در حال حاضر شرایط حاکم بر تئاتر ما شرایط خوبی نیست" افزود: اما باید توجه کرد که شرایط بر چه چیز خوب است؟ در کدام بخش فرهنگ ما شرایط خوبی حاکم است؟ آیا شرایط خوبی را در حوزه‌های سلامت فرهنگ داریم؟ در کدام بخش از فرهنگ ما شرایط  رو به سامان است؟ که الان در بخش تئاتر شرایط خوب باشد؟

    این کارگردان تئاتر با تاکید بر اینکه "حوزه‌هایی که متاسفانه دچار آلودگی شده‌اند و  شائبه‌های پولشویی و هزاران مسئله در آن است مقصود هدف من نیست" ادامه داد: جشنواره فجر تنها تریبونی است که از آن ماست، اینکه اشکالاتی بر برگزاری جشنواره وجود دارد، درست است. چه در این جشنواره چه در ادوار گذشته در هر جشنواره‌ای که من شرکت کردم یا به عنوان مخاطب یا بازیگر یا کارگردان، چه جایزه گرفتم، چه نگرفتم، این جشنواره‌ها دچار مشکلات عدیده بوده است.

    او افزود: من نیز یکی از افرادی هستم که با برگزاری جشنواره، با کثرت این جشنواره‌ها و خاصه جشنواره فجر با شرایط کنونی اساساً زوایای تندی دارم. اما این موضوع ربطی به شرکت یا عدم شرکت در این جشنواره‌ها ندارد. من بارها هم در مصاحبه‌هایم گفتم که جشنواره فجر باید مورد بازنگری قرار گیرد و یک درنگ و تعمقی در آن انجام شود تا دوباره به مسیرش ادامه دهد اما در حال حاضر جشنواره با دست‌های خالی برگزار می‌شود.

    دهکردی ادامه داد: شاید اگر خود من مسئولی بودم که می توانستم تصمیم‌گیرنده باشم، جشنواره را امسال برگزار نمی‌کردم و جشنواره را وارد یک سکوت می‌کردم. ما این را باید از شأن والای نقد درون سیستمی ارزیابی کنیم، من به ضرورت نیاز به یک امر باشکوه یکی از مهم‌ترین پدیده‌ها را نگه می‌دارم و سال دیگر آن را برگزار می‌کنم اما این جشنواره در فعل حال، شوربختانه یا نکوبختانه تنها رخداد جدی تئاتریست در شکل جشنواره‌.

    او با بیان اینکه "من با تمام دشواری‌ها و با توجه به اینکه شاید شورانگیزی برای من ندارد که بگویم آرزو دارم در جشنواره شرکت کنم، احساس کردم که وظیفه ماست که در جشنواره شرکت و اجرا کنیم" افزود: هر کدام از ما به اندازه سهم‌مان برای بقای این تئاتری که به هر شکلی مورد هجوه قرار می‌گیرد، باید تلاش کنیم و از پیکره نحیف و مظلوم تئاتر حمایت کنیم.

    این کارگردان در ادامه صحبت‌هایش درباره برخی از افرادی که تمایل ندارند در جشنواره حضور یایند، گفت: من باورم بر این است که در برخورد با پدیده نحیف، ضعیف و جوان تئاتر که این همه مورد هجوه قرار گرفته، ما نباید دست به خود حذفی بزنیم و تریبون‌ها را از دست بدهیم. اگر همکار کاربلد من تریبون را از دست بدهد به این معنا نیست که تریبون خالی می‌ماند بلکه تریبون دست فردی می‌افتد که شایستگی کمتری دارد.

    او ادامه داد: ما نسبت به همه این‌ها مسئولیت داریم؛ نسبت به سرزمین، مردم، فرهنگ، هویت ملی‌ و اعتقادی‌مان. من معتقدم که باید در این جشنواره‌ها حضور یافت، البته انسان در تصمیم گیری آزاد است. هرکدام از دوستانی که در این جشنواره شرکت نکردند نظرشان برای من محترم است و قطعا هر کدام برای خود دلایلی داشتند.

    دهکردی با بیان اینکه "باورم بر این است که ترک فضا صرفا به دلیل اینکه شرایط مهیا نیست دلیل کافی‌ای نیست" افزود: من زمانی فضایی را ترک می‌کنم که در آن فضا پولشویی ‌شود یا در آن فساد اتفاق بی‌افتد. یادمان نرود که در همین گذشته نزدیک، پوستر جشنواره تئاتر فجر آنقدر زشت و زننده بود که من روم نمیشد بگویم این پوستر جشنواره است اما امسال با یک زیبایی‌شناسی پوستر جشنواره در نشست‌ها، خیابان‌ها، روزنامه‌ها و سایت‌ها دیده می‌شود. این را نمی‌توانم فراموش کنم که تا همین چندی پیش چهار تا انیمیشن و ایموجی در جشنواره می‌چرخید. آن موقع جشنواره خوب بود و الان بد شده است؟

    او در پایان گفت: در شرایط بحران باید نگاهی خردمندانه داشته باشیم. نمی‌توان در یک شرایط بحرانی زندگی کرد و مطالبه یک شرایط آرام را داشت. مطالبه در شرایط بحرانی باید متناسب با آن شرایط باشد. اگر این گفتمان‌ها را در تئاتر انجام دهیم، حتما مسیر تئاتر تغییر می‌کند و اگر الان تغییری نکرده است و ما در شرایط بدی دست و پنجه نرم می‌کنیم محصول این است که ما هنوز گفتمانی که ما را به یک راه جدید برساند، را پیدا نکردیم. اینکه "امکانات نیست و پول نمی دهند"  شعارهایی است که همیشه وجود داشته است.  گفتمان به معنی این است که در حال حاضر شرایط این است و ما نمی‌خواهیم شرایط را ترک کنیم، این حقوق حقی تئاتری‌هاست و باید از آن دفاع کنیم، چه کار باید بکنیم؟




    نظرات کاربران